Vaak hoor ik in mijn praktijk dat zoon-of dochterlief ‘heel veel vrienden’ heeft, of ‘echt met iedereen goed kan omgaan’. Mijn vraag is dan altijd hoeveel echte vrienden daar dan bij zijn.

We kennen het fenomeen: opeens dikke tranen huilde, over een vakantie die op dat moment nog bezig was. Heimwee op voorhand, zeg maar.

Elke ouder krijgt er mee te maken… maar ouders van snelle hoofdjes toch net iets vaker. Het ‘dit is niet eerlijk en ik ben daar boos/verdrietig/teleurgesteld/ondersteboven/alle-bovenstaande over’.

Oh ik heb verschrikkelijk slecht geslapen! Ik heb op iets hards gelegen en ik ben over mijn hele lichaam bont en blauw! Het was afschuwelijk! Nee, je bent niet in het voorleesuurtje beland!

Toen ik aan mijn leerkracht Nederlands vertelde dat ik als jongste deelnemer een cursiefjeswedstrijd had gewonnen, reageerde ze bijna niet. Daarna kwam ze erop terug.

Wist je dat perfectionisme zich soms op subtiele manieren manifesteert, die niet altijd even duidelijk zijn? Misschien komen ook deze gedragingen je bekend voor, bij jezelf, of bij je kind.